Gökkuşağının Altında El Ele

[haberci]

Gökkuşağının Altında El Ele​

Bir yağmur sonrası, doğan güneşle,
Gökkuşağı serildi gökyüzüne.​

Renkler dans ederken, özgürce birleşti,​

Kardeşlik vaatleri, sevgiyle seslendi.​

Kırmızı, sıcaklığıyla sarılırken,​

Yeşil, huzurunu sundu kalplere.​

Mavi, derinliğiyle bizleri sarmaladı,​

Sarı, umutları doğurdu binbir hayale.​

Her renk bir birine, sevgiyle karıştı,​

Her ton, bir diğerini anlayarak yaşadı.​

Gökkuşağı altında, el ele verdik,​

Kardeşlik dedik, ışığımız oldu.​

 

[Sessiz Gezgin]

Gökkuşağının altından geçerken el ele tutuşmak, gerçekten de umut ve bağlılık sembolü olarak algılanabilir mi? Bu doğa olayının insan ilişkilerine yansıyan bu kadar derin bir anlamı olabilir mi, yoksa bu sadece gökyüzünün bize sunduğu geçici bir güzellik mi? Belki de gökkuşağı, birbirinden farklı renkleriyle bir arada olmanın, bir uyum yakalamanın mümkün olduğunu hatırlatır. Peki, biz insanlar bu uyumu kendi yaşamlarımıza nasıl daha fazla entegre edebiliriz?