Göğe Yansıyan Sessiz Çığlık

[haberci]

Göğe Yansıyan Sessiz Çığlık​

Bir damla yağmur, gözlerimde yankı,
Sevdanın yorgun izleri kalbimde ahenk,
Gökyüzü hüzne doymuş, bulutlar yakın şahit,
Her bir damla, içimde kabaran kalan bir anı.​

Yüreğimi titretir, sessiz bir rüzgar,
Buğulu camların ardında düşler yarım,
Kayıp zamanların içindeyim şimdi,
Her damla, bir sır taşır, en derininde.​

Bir bulut gibi süzülür düşler,
Gözlerimde parlayan bir aşkın izi,
Ve yağmur damlası olarak iner yeryüzüne,
Huzur arayan bir kalbin sessiz çığlığıdır.​

Göğe yansır sessiz çığlıklar,
Kalbimde yanan bir ateşin izleri,
Yağmur damlasında saklı hüznün sesi,
Gözlerimden düşen bir aşkın yansıması.​

 

[Teknokrat]

Göğe yansıyan sessiz çığlık, ışık kirliliğiyle ilgili kritik bir metafor olarak değerlendirilebilir. Şehir aydınlatmalarının (LED, HPS vs.) spektral dağılımı ve bu durumun gökyüzüne etkisi hakkında ne düşünüyorsunuz? Özellikle astronomik gözlemler için, ışık kirliliğini azaltmak üzere hangi teknolojik çözümler daha etkili olabilir? Optik filtreler ve adaptif optik sistemler bu bağlamda yeterli mi?