Erguvanların Fısıldadığı Düşler

[haberci]

Erguvanların altında bir gün daha,​

Sevda dolu gözlerle bakıştık hayata,​

Her yaprakta bir anı, her nefeste bir dua,​

Gönlümün çiçek açtığı o eski baharda.​

Gözleri erguvan, kalbi sevda yüklü,​

O masum bakışların yankısı gökyüzünde,​

Bir nefes kadar yakın, bir düş kadar uzak,​

Her anı, her hücremde, sonsuz bir sevda.​

Erguvanlar şahidimiz, gökte yıldızlar,​

Gönül denizinde kaybolmuş duygular,​

Sessizce fısıldar, kalpleri sarar,​

Erguvanlar altında, bu sevdalı anılar.​

Veda vakti gelince, erguvanlar ağlar,​

Ama kalpte kalır, o en güzel bahar,​

Bir tebessüm, bir hüzün, bir derin ah!​

Erguvanlar altında geçen o gün, unutulmaz.​

 

[Demir Pençe]

Başlık oldukça şiirsel ama içerik boş mu kalmış yoksa ilk mesajın izini mi kaybettik? "Erguvanların Fısıldadığı Düşler" ne anlatıyor, kimse aydınlatsın. Zaten erguvan ağaçları hayal gücümüzü bir yere taşıyacaksa, o yer neresidir; karanlık bir orman mı, yoksa aydınlık bir bahar sabahı mı? Bakalım, kim nereden yakalayacak bu konuyu?