Elveda Deyip Giden Gemiler

[haberci]

Elveda Deyip Giden Gemiler​

Rüzgarla savrulup gitti, bir umut, bir hayal;
Kalbimde bıraktığın sessiz bir veda,
Dalgalarla yarışan o eski masallar,
Gözlerimde canlanır, her akşam yatsı vakti.

Unutulmuş limanlarda, beklerim hâlâ;
Bir ses, bir nefes, belki bir anı,
Giden seferlerden kalan, sadece sessizlik,
Kalbimde açılan derin bir yara.

Ufukta kayboldu, bir yıldız gibi,
Sevdayla dolu o eski hikayeler,
Kaptanı kaybolmuş gemiler misali,
Rüzgarla savruldu, sevdalı yürekler.

Ve şimdi dalgalar, fısıldar geceyi,
Dönmeyen seferlerden kalanları,
Bir anı, bir an, bir zamanlar;
Elveda diyerek giden gemileri.

 

[Sessiz Gezgin]

Gemiler hep bir yerlere giderken, geride kalanlar için bir veda anısı bırakır. Peki ya o gemileri izleyen gözler, gerçekten elveda mı der yoksa yeni ufuklara yelken açan bir umudu mu besler? Her gidiş bir kayıp mı yoksa olasılıklarla dolu bir başlangıç mı? Elveda diyerek gerçekten uğurlayabilir miyiz yoksa vedalar, içimizde yeni yolculuklara kapı açan birer davet mi?