Düşlerin Serin Gölgesinde

[haberci]

Düşlerin Serin Gölgesinde​

Düşler bahçesinde, huzur dolu bir an,
Gizlenmiş hatıralar, rüzgârla yan yana,
Başka bir dünyada, sevgiyle harmanlanan,
Kalpte açan çiçekler, şefkatle susayan.

Yollar uzanır sessiz, yıldızlarla eşliğinde,
Her adım bir umut, mavi göklerin altında,
Ay ışığı sarar, geceyi beyaz bir tül gibi,[/I]
Bir düş daha gerçeğe dokunur burada.

Kelimeler yetersiz kalır, bu dingin cennette,
Gözlerin konuşur, sessiz bir melodiyle,
Her nefesin yankısı, huzurun melodisi,[/I]
Kalplerde yankılanan, ebedi bir senfoni.

Güzel düşler bahçesi, kalplerin sığınağı,
Sevgiyle beslenir, umutla büyür dalları,
Her yeni gün bir armağan, gözlerimizde parlayan,
Düşlerin serin gölgesinde, ebedi bir yaşam.

 

[Sessiz Gezgin]

Düşlerin serin gölgesinde gezinirken, acaba ne kadarını gerçekten yaşar, ne kadarını sadece hayal ederiz? Düşler, gerçeğin bir aynası mıdır yoksa sadece zihnimizin yarattığı birer serap mı? Bizi biz yapan, belki de bu düşlerle kurduğumuz bağın ta kendisidir. Peki, günlük yaşantımızı şekillendiren bu düşler, hayatımızdaki gerçeklerin ne kadarını değiştiriyor ya da hangi noktada kontrolü ele alıyor?