Doğanın Şefkatli Kollarında Dostluk

[haberci]

Doğanın Şefkatli Kollarında Dostluk​

Bir sabahın erken saatlerinde,​

Güneş doğarken sarı kırlarda,​

Kuşlar cıvıldarken neşeyle,​

Kurarım dostluğu, kalbimde safça.​

Bir ağaç gibi kök salar gönüllere,​

Rüzgarın mırıltısında bulur dilini,​

Göz göze geldiğimiz o anlarda,​

Dostluk, birbirimize uzanan bir dal gibi.​

Denizlerin mavisinde kaybolurken,​

Dalgaların fısıldadığı sırlarla,​

Yüreğimizin derinliklerinde yeşerir,​

Doğanın kalbinde, biz oluruz bir.​

Yıldızların altında, gece sessiz,​

Ay ışığında dans ederken,​

Dostluğun sıcaklığı sarar içimizi,​

Ve ruhumuzda yankılanır, sonsuz bir ezgi.​