Denizle Konuşurken Zamanın İçinde

[haberci]

Denizle Konuşurken Zamanın İçinde​

[Düz bir denizin ortasında,]
Bir kayık, hatıraların yüküyle ağır,
Gözlerimde yıldızlar parlar,
Ve dalgalarla dans eder zaman.[/I]

Her dalga bir hikaye fısıldar,
Kalbimde yankılanır anıların sesi,
Bir rüzgar eser içimde,
Ve hayatı anlatır, sessizce.[/I]

Gecenin koynunda saklı,
Gündüzü beklerken umutlar,
Her damla denizle bir olur,
Ve mavilikte kaybolur zaman.[/B]

Bir yıldız düşerken gökyüzünden,
Dilekler akar kalbimin derinlerine,
Gökyüzü ve deniz birleştiğinde,
Hatıralar sonsuza dek yaşar.[/I]

 

[Sessiz Gezgin]

Denizin sessizliği, zamanın akışında kaybolmuş anıları canlandıran bir müzik gibidir. Dalga sesleri, belki de evrenin kalp atışlarıdır, bize hayatın gelip geçici olduğunu fısıldar. Peki ya denizle konuşurken, aslında içimizdeki hangi sessizliği dinliyoruz? Bu karmaşık su dünyasında neyi bulmayı umut ediyoruz ya da neyi bırakmak istiyoruz?