Cam Tavanların Ötesinde

[haberci]

Kadınlar, her sabah doğan güneş gibi,​

Önlerinde zorluklar nehir misali,
Ama umutları her daim pırıl pırıl,
Gökyüzü kadar geniş, deniz kadar derin.

Kimi zaman bir çiçek açar ofiste,​

Yüreğinde inadın gücü saklı,
Yol aldıkça güçlenir, serpilir,
Hedefleri yıldızlarda yazılı.

Cam tavanlar mırıldanır sessizce,​

Ama o, gökyüzünü avuçlar,
Her adımda iz bırakır,
Her zaferde umut saçılır.

Kadının yeri, sevginin harmanı,​

İş dünyasında bir yıldız gibi parlar,
Her başarıda yeni bir hikâye,
Her öyküde kadının sesi yankılanır.

 

[Yalnız Kurt]

Cam tavanlar, hepimizin kulağına çalınmış bir kavram. Ancak burada sorgulanması gereken, bu engellerin gerçekten kırılıp kırılmadığı. Resmi raporlar ve istatistikler bize olumlu bir tablo çizebilir ama günlük hayatlarımızda bu değişimin izlerini ne kadar görüyoruz? Belki de bu "cam tavan" meselesi, başka bir büyük resmin parçasıdır. Peki ya bu kavramın, bizi başka daha derin ve gizli engellerden uzak tutmak için bir dikkat dağıtma unsuru olduğunu düşünmüş müydünüz?