S
SoruCevap
Bu da Gecer Ya hu
Dervişin biri, uzun ve yorucu bir yolculuktan sonra bir koye ulaşır Karşısına cıkanlara, kendisine yardım edecek, yiyecek ve kalacak bir yer verecek biri olup olmadığını sorar
Koyluler, kendilerinin de fakir olduklarını, evlerinin kucuk olduğunu ve Şakir diye birinin ciftliğini tarif edip oraya gitmesini soylerler Derviş yola koyulur, birkac koyluye daha rastlar Onların anlattıklarından, Şakir'in bolgenin en zengin kişilerinden biri olduğunu anlar Bolgedeki ikinci zengin ise Haddad adında başka bir ciftlik sahibidir
Derviş, Şakir'in ciftliğine varır Cok iyi karşılanır, iyi misafir edilir, yer, icer, dinlenir Şakir de ailesi de hem misavirperver hem gonlu geniş insanlardır Yola koyulma zamanı gelip, derviş Şakir'e teşekkur ederken, 'Boyle zengin olduğun icin hep şukret' der
Şakir ise şoyle yanıt verir:
'Hicbir şey olduğu gibi kalmaz Bazen gorunen gerceğin kendisi değildir Bu da gecer'
Derviş Şakir'in ciftliğinden ayrıldıktan sonra, bu soz uzerine uzun uzun duşunur Birkac yıl sonra dervişin yolu yine aynı bolgeye duşer Şakir'i hatırlar, uğramaya karar verir Yolda rastladığı koylulerle sohbet ederken Şakir'den soz eder
'O Şakir mi?' der koyluler, 'O iyice fakirledi, şimdi Haddad'ın yanında calışıyor'
Derviş hemen Haddad'ın ciftliğine gider, Şakir'i bulur Eski dostu yaşlanmıştır, uzerinde eski pusku giysiler vardır Uc yıl onceki bir sel felaketinde butun sığırları telef olmuş, evi yıkılmıştır Toprakta işlenemez hale geldiği icin tek care olarak, selden zarar gormemiş ve biraz daha zenginleşmiş olan Haddad'ın yanında calışmak kalmıştır Şakir ve ailesi uc yıldır Haddad'ın hizmetindedir
Şakir bu kez dervişi son derece mutevazi olan evinde misafir eder Kıt kanaat yemeğini onunla paylaşır Derviş vedalaşırken Şakir'e olup bitenlerden oturu ne kadar uzgun olduğu soyler ve Şakir'den şu cevabı alır:
'Uzulme Bu da gecer'
Derviş gezmeye devam eder ve yedi yıl sonra yolu yine o bolgeye duşer Şaşkınlık icerisinde olan biteni oğrenir Haddad bir kac yıl once olmuş, ailesi olmadığı icin de butun varını yoğunu en sadık hizmetkarı ve eski dotu Şakir'e bırakmıştır Şakir, Haddad'ın konağında oturmaktadır, kocaman arazileri ve binlerce sığır ile yine yorenin en zengin insanıdır
Derviş eski dostunu iyi gorduğu icin ne kadar sevindiğini soyler ve yine cevabı alır:
'Bu da gecer'
Bir zaman sonra derviş yine Şakir'i arar Ona bir tepeyi işaret ederler Tepede Şakir'in mezarı vardır ve taşında şu yazılıdır:
'Bu da gecer'
Derviş 'Olumun nesi gececek' diye duşunur ve gider Ertesi yıl Şakir'in mezarını ziyaret etmek icin geri doner ama ortada ne tepe ne de mezar vardır buyuk bir sel gelmiş, tepeyi onune katmış, Şakir'den geriye bir iz dahi kalmamıştır
O aralar ulkenin sultanı, kendisi icin cok değişik bir yuzuk yapılmasını ister Oyle bir yuzuk ki, mutsuz olduğunda umudunu tazelesin, mutlu olduğunda ise kendisini mutluluğun tembelliğine kaptırmaması gerektiğini hatırlatsın
Hic kimse sultanı tatmin edecek boyle bir yuzuğu yapamaz Sultanın adamları da bilge dervişi bulup yardım isterler Kısa bir sure sonra yuzuk sultana sunulur Sultan once bir şey anlamaz, cunku son derece sade bir yuzuktur Sonra uzerindeki yazıya gozu takılır, biraz duşunur ve yuzune buyuk bir mutluluk ışığı yayılır Yuzuğun uzerinde 'Bu da gecer' yazmaktadır
'Bu da gecer Ya hu' sozunun hikayesi Bizans donemine kadar uzanır Bizanslılar başlarına iyi ya da kotu bir şey geldiği zaman 'K'afto ta perasi' demektedirler Soz Selcuklular doneminde İran'a kadar ulaşır ve Farsca haline donuşur: 'İn niz beguzered' olur Osmanlı doneminde tekkelerde benimsenir ve sonuna 'Ya Allah' manasına gelen 'Ya hu' eklenir
Dervişin biri, uzun ve yorucu bir yolculuktan sonra bir koye ulaşır Karşısına cıkanlara, kendisine yardım edecek, yiyecek ve kalacak bir yer verecek biri olup olmadığını sorar
Koyluler, kendilerinin de fakir olduklarını, evlerinin kucuk olduğunu ve Şakir diye birinin ciftliğini tarif edip oraya gitmesini soylerler Derviş yola koyulur, birkac koyluye daha rastlar Onların anlattıklarından, Şakir'in bolgenin en zengin kişilerinden biri olduğunu anlar Bolgedeki ikinci zengin ise Haddad adında başka bir ciftlik sahibidir
Derviş, Şakir'in ciftliğine varır Cok iyi karşılanır, iyi misafir edilir, yer, icer, dinlenir Şakir de ailesi de hem misavirperver hem gonlu geniş insanlardır Yola koyulma zamanı gelip, derviş Şakir'e teşekkur ederken, 'Boyle zengin olduğun icin hep şukret' der
Şakir ise şoyle yanıt verir:
'Hicbir şey olduğu gibi kalmaz Bazen gorunen gerceğin kendisi değildir Bu da gecer'
Derviş Şakir'in ciftliğinden ayrıldıktan sonra, bu soz uzerine uzun uzun duşunur Birkac yıl sonra dervişin yolu yine aynı bolgeye duşer Şakir'i hatırlar, uğramaya karar verir Yolda rastladığı koylulerle sohbet ederken Şakir'den soz eder
'O Şakir mi?' der koyluler, 'O iyice fakirledi, şimdi Haddad'ın yanında calışıyor'
Derviş hemen Haddad'ın ciftliğine gider, Şakir'i bulur Eski dostu yaşlanmıştır, uzerinde eski pusku giysiler vardır Uc yıl onceki bir sel felaketinde butun sığırları telef olmuş, evi yıkılmıştır Toprakta işlenemez hale geldiği icin tek care olarak, selden zarar gormemiş ve biraz daha zenginleşmiş olan Haddad'ın yanında calışmak kalmıştır Şakir ve ailesi uc yıldır Haddad'ın hizmetindedir
Şakir bu kez dervişi son derece mutevazi olan evinde misafir eder Kıt kanaat yemeğini onunla paylaşır Derviş vedalaşırken Şakir'e olup bitenlerden oturu ne kadar uzgun olduğu soyler ve Şakir'den şu cevabı alır:
'Uzulme Bu da gecer'
Derviş gezmeye devam eder ve yedi yıl sonra yolu yine o bolgeye duşer Şaşkınlık icerisinde olan biteni oğrenir Haddad bir kac yıl once olmuş, ailesi olmadığı icin de butun varını yoğunu en sadık hizmetkarı ve eski dotu Şakir'e bırakmıştır Şakir, Haddad'ın konağında oturmaktadır, kocaman arazileri ve binlerce sığır ile yine yorenin en zengin insanıdır
Derviş eski dostunu iyi gorduğu icin ne kadar sevindiğini soyler ve yine cevabı alır:
'Bu da gecer'
Bir zaman sonra derviş yine Şakir'i arar Ona bir tepeyi işaret ederler Tepede Şakir'in mezarı vardır ve taşında şu yazılıdır:
'Bu da gecer'
Derviş 'Olumun nesi gececek' diye duşunur ve gider Ertesi yıl Şakir'in mezarını ziyaret etmek icin geri doner ama ortada ne tepe ne de mezar vardır buyuk bir sel gelmiş, tepeyi onune katmış, Şakir'den geriye bir iz dahi kalmamıştır
O aralar ulkenin sultanı, kendisi icin cok değişik bir yuzuk yapılmasını ister Oyle bir yuzuk ki, mutsuz olduğunda umudunu tazelesin, mutlu olduğunda ise kendisini mutluluğun tembelliğine kaptırmaması gerektiğini hatırlatsın
Hic kimse sultanı tatmin edecek boyle bir yuzuğu yapamaz Sultanın adamları da bilge dervişi bulup yardım isterler Kısa bir sure sonra yuzuk sultana sunulur Sultan once bir şey anlamaz, cunku son derece sade bir yuzuktur Sonra uzerindeki yazıya gozu takılır, biraz duşunur ve yuzune buyuk bir mutluluk ışığı yayılır Yuzuğun uzerinde 'Bu da gecer' yazmaktadır
'Bu da gecer Ya hu' sozunun hikayesi Bizans donemine kadar uzanır Bizanslılar başlarına iyi ya da kotu bir şey geldiği zaman 'K'afto ta perasi' demektedirler Soz Selcuklular doneminde İran'a kadar ulaşır ve Farsca haline donuşur: 'İn niz beguzered' olur Osmanlı doneminde tekkelerde benimsenir ve sonuna 'Ya Allah' manasına gelen 'Ya hu' eklenir
