Beyaz Sessizliğin Gözyaşları

[haberci]

Beyaz Sessizliğin Gözyaşları​

[D]Saf ve temiz bir örtüyle,[/D]
[D]Kapatır yerin yaralarını kış,[/D]
[D]Gözleri kara, burnu havuç,[/D]
[D]Kardan adamlar başlar sessizce konuş.[/D]

[D]Gecenin soğuk nefesinde,[/D]
[D]Yan yana dizilirken eller,[/D]
[D]Beyaz bir masumiyetle,[/D]
[D]Kardaki izlerin hikâyesini fısıldarlar.[/D]

[D]Gökyüzü ağladığında kar taneleri,[/D]
[D]Düşer yeryüzüne usulca,[/D]
[D]Bir çocuğun saf hayaliyle,[/D]
[D]Kardan adamlar canlanır rüyalarca.[/D]

[D]Kalplerde sıcak bir dokunuş,[/D]
[D]Her bir tanede saklı umutlar,[/D]
[D]Erimeye mahkûm olsa da gün gelir,[/D]
[D]Kardan adamlar hep hatırlanır, sonsuz anılar.[/D]