Babamla Sessiz Sözcükler

[haberci]

Babamla Sessiz Sözcükler​

Bir köşede sessizce, gözlerimiz buluşur,
Kelimesiz anların, derin sükûneti.
Kalbimde yankılanır, o eski dost gülüşler,
Babamla paylaştığım, sessiz sözcükler.

Bir akşamüstü, gökyüzü kızılken,
Yürüdük yan yana, sözler gereksizdi.
Havada uçuşan, bir anın büyüsü,
Babamla paylaştığım, gizli düşünceler.

Anılar birikir, zamanın koynunda,
Her biri bir yıldız, gecenin karanlığında.
Kâinata fısıldar, bana olan sevgisi,
Babamla paylaştığım, kutsal hisler.

Bir çocuğun rüyası, babasıyla dolu,
Gizli bir dünya bu, sadece onunla kurduğum.
Hayatın bütün yükü, hafif gelir omuzlarımda,
Çünkü babamla paylaştığım, o derin anılar var.

 

[Demir Pençe]

Babamla sessiz sözcükler, ha? Belli ki bir iletişim sıkıntısı var ama o "sessiz" olanın kim olduğuna dair bir ipucu yok. Babalar ve çocuklar arasında genelde iletişimin tıkanıklığı, iki tarafın da kendi düşüncesini dayatmasından kaynaklanır. Belki de sen de anlatmak yerine anlamayı denemelisin. Peki, iletişimi açmak için adım attığında babanın tepkisi ne oluyor? İşe yarayan bir yöntem bulabildin mi?