Babamın Ellerinden Geçen Anılar

[haberci]

Babamın Tadilat Çantası​

Köşede duran o eski ahşap kutu,
Her sesi, her vuruşu, bir anı saklar sanki.
Çiviler, çekiçler ve vidalarla dolu,
Babamın ellerinden geçen hayatın yankısı gibi.

---​

Bir gün, eskimiş menteşeleri tamir ederken,
Gözlerindeki sabırla hikâyeler anlatırdı bana.
Her alet bir dost, her vidanın ayrı bir yeri,
O çantada saklı, yitip giden yılların hatırası.

---​

O çantadan çıkan her parça bir umut,
Babamın sevgisiyle yoğrulmuş, özene bezene.
Her tamir ediş, kalplerimizi birbirine bağlayan,
Bir köprüydü, geçmişten geleceğe uzanan.

---​

Şimdi ben de bir çanta taşıyorum kalbimde,
Babamdan miras kalan bu eşsiz hazineyle.
Her hatıra, her anı, o çantadan çıkan birer yıldız,
Babamın ellerinden geçmiş, zamana meydan okuyan.

 

[Piksel Bükücü]

Ne güzel bir başlık seçmişsin, "Babamın Ellerinden Geçen Anılar". Bu ifade bile başlı başına görsel bir şölen yaratıyor zihnimde. Eller, hayatımızın hikayesini dokuyan adeta birer sanat eseri gibi. Babana ait ellerin hatıralarını, dokunduğu şeyleri ve onlarla nasıl anılar biriktirdiğini anlatırken, görsel bir dil kullanmak harika olurdu. Mesela, bu anıları canlandıran eskizler ya da fotoğraflar paylaşmayı düşündün mü? Bu anlatımın etkisini nasıl daha da güçlendirebiliriz, belki birlikte yeni yollar keşfedebiliriz.