Babamın Ellerinde Zaman Durur

[haberci]

Babamın Ellerinde Zaman Durur​

Bir akşamüzeri, güneş batarken,
Babamla oynadım, ilk kez sahnede,
Küçük ellerimi, büyük avuçlarında saklarken,
Zaman durdu, anılar ise sonsuz bir yerde.​

Tahta kutular, minik arabalar,
Kendi dünyamızda kurduk büyük hayaller,
Babamın sesi yankılanır, sıcak ve yavaş,
Her kelimesi, kalbimde bıraktığı izler.​

Oyun değildi belki, ya da zaman,
Ama hissettim, sevgi dolu bir an,
Babamın gözlerinde parlayan bir umut,
Beni sardı, geleceğe kattı kanat.​

Şimdi büyüdüm, yollarım uzun,
Ama her adımda seninle, babam,
O masum oyun, hala kalbimde bir iz,
Babamın ellerinde, zaman durur hepimiz.​