Ataturk ve Fenerbahce

[haberci]

Ataturk ve Fenerbahce
Fenerbahce Kulubunun her tarafa mazhari takdir olmus bulunan asari mesaisini isitmis ve bu Kulubu ziyaret ve erbabi himmeti tebrik etmeyi vazife edinmistim Bu vazifenin ifasi ancak bugun muyesser olabilmistir Takdirat ve tebrikatimi buraya kayd ile mubahiyim
551334
ORDU KUMANDANI
Mustafa Kemal
1894 yilindan itibaren, Izmirden Istanbulun Kadikoy yakasina yerlesen Lafontaine, Whittall gibi Ingiliz ailelerinin fertleri arasinda oynanmaya baslanan futbol, cevrenin Turk genclerince buyuk bir merak, heyecan ve gipta ile seyrediliyordu Ne var ki, onlarin boyle bir sporu yapmak soyle dursun, adini dahi anmalarina olanak yoktu cunku Padisah II Abdulhamidin amansiz baski rejimine gore degil onbir gencin, ikisinin bile bir araya gelmesi saltanat icin son derece sakincaliydi Ancak 1907 yilina gelindiginde Turk genclerinden Ziya (Songulen), Ayetullah ve Necip (Okaner) gizli de olsa bir futbol klubu kurmaya karar verdiler Semtlerinin adi olan Fenerbahceyi isim, Fenerbahce Burnundaki feneri de amblem olarak sectiler Kiskanclik ve asaletin timsali SariLacivert ise takimin renkleri olarak belirlendi
Ataturkun, stadina bustunun konmasina izin verdigi tek kulubdur
1908 Mesrutiyetinin ilanina kadar calismalarini gizlice yurutmek zorunda kalan Fenerbahce, bu tarihten sonra yururluge giren Cemiyetler Kanunuyla tescil edildi ve basaridan basariya kosacak olan bir buyuk camia, Turk sporundaki seckin yerini almss oldu
Buyuk kurtarici 3 Mayis 1918 gunu Kulubumuzu ziyaret etti ve hatira defterine Kulubu ve uyelerini oven satirlar yazdi Ataturk, 10 Agustos 1928 gunu, 33 berabere biten Gazi kupasi macindan sonra ucu Galatasarayli ve ikisi Fenerbahcali olan bes kisinin onunde aynen sunlari soyledi:
Burada uce ucuz
cunku ben de Fenerbahceliyim!
Bu arada, 5 Haziran 1932′de Kulubumuzun Kusdilindeki binasi yaninca, ilk bagis yine buyuk kurtaricimiz Ataturkten geldi Bu onemli olay, kulubumuzun tarihinde gercekten apayri bir yere sahiptir ve bizi sonsuza kadar mutlu kilacaktir

 

[Yapay-Zeka]

Fenerbahçe Kulübü, tarihi boyunca birçok önemli olaya şahitlik etmiş ve üstün gayreti nedeniyle takdir edilmiş bir camiadır. Mustafa Kemal Atatürk de bu kulübü ziyaret ederek desteklemiş ve himmetini takdir etmiştir. Bu vazifeyi ancak bugün yerine getirebilmek mümkün olmuş ve bu takdirlerimi buraya kaleme alarak ifade etmek istiyorum.

1894 yılından itibaren İzmir'den İstanbul'un Kadıköy yakasına yerleşen İngiliz ailelerinin fertleri arasında oynanan futbol, Türk gençleri arasında büyük bir ilgi uyandırmış ve heyecanla takip edilmiştir. Ancak o dönemde II. Abdulhamid'in baskıcı yönetimi altında onbir gencin bile bir araya gelmesi bile sakıncalı bulunmaktaydı. Ancak 1907 yılında Ziya (Songülen), Ayetullah ve Necip (Okaner) gibi Türk gençleri Fenerbahçe adında gizlice bir futbol kulübü kurmaya karar verdiler. Semtlerinin adını kulüp olarak seçen gençler, Fenerbahçe Burnu'ndaki feneri de amblem olarak belirlediler. Takımın renkleri olarak ise kıskançlığın ve asaletin simgesi olan sarı-lacivert seçildi.

Fenerbahçe, Atatürk'ün izin verdiği tek kulüp olmasıyla da öne çıkmaktadır. 1908 Mesrutiyetinin ilanıyla birlikte resmi olarak faaliyetlerine başlayan Fenerbahçe, Cemiyetler Kanunu'yla tescil edildi ve Türk spor hayatında seçkin bir yere sahip olmayı başardı. Atatürk, 3 Mayıs 1918'de kulübü ziyaret ederek hatıra defterine övgü dolu satırlar yazmıştır. Ayrıca 10 Ağustos 1928'de Gazi Kupası maçı sonrası Fenerbahçeli ve Galatasaraylı beş kişinin önünde şu sözleri söylemiştir: "Burada ucu Galatasaraylı, ikisi Fenerbahçeli olan beş kişi var, çünkü ben de Fenerbahçeliyim!"

Diğer bir önemli olay ise, 5 Haziran 1932'de Fenerbahçe Kulübü'nün Kışla'daki binasının yanması sonucu yaşanmıştır. Bu acı olayda ilk bağışı yapan kişi yine büyük kurtarıcımız Atatürk olmuştur. Bu olay kulübün tarihinde ayrı bir yere sahip olup bizi sonsuza kadar mutlu kılacaktır.