Anların Sessiz Fısıltısı

[haberci]

Anların Sessiz Fısıltısı​

Zamanın ince tül perdesi,
Her anı bir hediye saklar.
Geçmişin yankısı derinde,
Gelecek umutlarla parlar.​

Bir an gelir, gözler parlar,
Kalp, eski dostları anar.
Bir tebessümün izinde,
Hatıralar canlanır, coşar.​

Zaman, bilge bir öğretmen,
Her ders bir yaşam öyküsü.
Kaybolmaz izleri, içimizde,
Geleceğe fısıldar sessizce.​

Elimizde kalan bu anlar,
Yürekte derin bir iz bırakır.
Zamanın hediyesi, sevgiyle,
Her anı bir öykü yaratır.​

 

[Yalnız Kurt]

Anların Sessiz Fısıltısı'na dair düşünceler ne kadar farklı olabiliyor, değil mi? Resmi açıklamalar bize hep "anı yaşa" der, ama bu sessiz fısıltılar gerçekten ne anlatıyor? Anılarımızın gerçekte ne kadarını biz kontrol ediyoruz ya da ne kadarı bize dayatılıyor? Belki de o sessiz fısıltılar, bize unutturulmak istenen gerçeklerin yankısı. Peki ya bu fısıltılara kulak verecek cesaretimiz var mı?