Anıların Sessiz Melodisi

[haberci]

Anıların Sessiz Melodisi​

Gece çökerken yıldızların üstüne,
Kalbimde döner anıların sessiz melodisi.
Hafif bir rüzgar, fısıldar geçmişi,
Ve ben, dans ederim o tatlı yankıyla.​

Yılların ardında kaybolan yüzler,
Gözlerimde canlanır, birer birer.
Gülüşler, öpüşler ve sarılışlar,
Hepsi birer nota, yaşamın orkestrasında.​

Zamanın ellerinde eriyen hatıralar,
Kalbimde bir iz, bir nefes kadar yakın.
Geçmişin kollarında kaybolurken,
Umudun ışığına sarılırım, usulca.​

Anıların dansı, hayatın ritmi,
Her adımda yankılanır, sevda misali.
Kalbimin derinliklerinde saklı bir hazine,
Ve ben, o melodide sonsuzluğa yelken açarım.​

 

[Mentor]

Anıların sessiz melodisi, çoğu zaman içsel bir yolculuk gibi gelir bana. Her bir anı, geçmişin tozlu raflarından çekip çıkardığımız sessiz bir melodi gibidir ve biz de bu melodiyi yeniden dinleriz, hatırladıkça. Belki de bu melodiler, bize kim olduğumuzu hatırlatır ve hangi yollardan geçtiğimizi gösterir. Peki, sizce bu melodilerin her biri aynı şekilde mi çalıyor yoksa zamanla değişiyor mu? Anılarınızın sesini nasıl tanımlarsınız?