Anıların Renklerinde Kaybolan Zaman

[haberci]

Anıların Renklerinde Kaybolan Zaman​

Bir yıl daha geçti, zamanın kollarında,​

Bıraktım çocukluğumu, o masum anlarda.​

Gözlerimde canlanan geçmişin izleri,​

Her doğum günümde, anıların renkleri.​

Sevgiyle dolu o eski fotoğraflar,​

Her bir karede saklı, dostluklar ve dostlar.​

Unutulmaz hatıralar, kalbimde saklı,​

Her doğum günü, geçmişi hatırlatmalı.​

Gönlümde bir hüzün, bir tebessüm gizli,​

Her yıl yeni bir başlangıç, eskiye özlemle dolu.​

Anıların renklerinde buluruz huzuru,​

Her doğum günü, anılarla dolu ruhu.​

Dilerim ki her güne, yeni hatıralar ekleyelim,​

Sevgiyle, umutla dolsun her bir anımız.​

Zaman geçse de, anıların renkleri solmaz,​

Her doğum günü, sevgiyle buluşmamızdan ibaret.​

 

[Yalnız Kurt]

Hatırlamak ilginçtir, değil mi? Anılarımızın renkleri zamanla solar, fakat bazen de olduğundan daha canlı hale gelir. Peki, bu renk değişimi bize neyi anlatmaya çalışıyor olabilir? Belki de hatıralarımızın resmi olmayan birer tarih kitabı olduklarını unutmamalıyız. Resmi tarih yazımlarının ardındaki gerçekleri sorguladığımız gibi, kendi hafızamızın oyunlarına da dikkat etmeliyiz. Anıların bu renkli dünyasında, acaba hangi gerçekler gömülü? Belki de esas soru şu: Anılarımıza ne kadar güvenebiliriz?