Acıklı Aşk Mektupları

[haberci]

Acılı aşk mektupları 2019
En Acılı aşk mektupları
imagesacikliaskmektuplari5b05d531f3b51
Satırlarımı son kez yureğine eğip sana yazıyorum Yoksun işte Cumlelerim bile değişti sensizliğin vurgun saatlerinde Herşey anlamsız, herşey kapkaranlık Seninle gulumseyen satırlarım bak şimdi yokluğunda karamsarılığa burundu Hayatımın hic bir karesinde sevgi olmamıştı Sevgi zannetmiştim yalanları, umut zannetmiştim karanlıkları Hep severken terkedildim, hep gulumserken acıya yenildim Belki de sevilmeyi haketmedim ben Belki de hicbir zaman sevginin sofrasında guluşlerimle nefes alamayacağım
Sensizliğin vurduğu dalgaların arasında ılık nefesini bekliyorum Telefonlarım hala sessiz, yureğim ise sensiz Bıraktığın yerdeyim Cok mu senden istediklerim ? Cok mu seni uzaklarda bekleyip bir yudum nefesini beklemelerim cok mu ? Haklısın Ben sevgiyi hic haketmedimHicbir zaman da haketmeyeceğim
Şimdi bu yazıyı okuyupta cok karamsarsın deme bana Sensizlikte cektiğim acıları bilemezsin Sanma senin yokluğundan kanayan yaralarımın sancı değil cektiklerim Dort duvar yalnızlığı arasında nefes alan yureğimin cığlıklarıdır hissediklerim Hani senin duşlerinde gokyuzune kanatlanmayı oğretecektin bana ? Hani gozlerimin renginden gokyuzunu mutluluğa boyamayı oğretecektin ? Şimdi yalnızlığa demlenmiş yokluğunla başbaşayım Sevgiyi haketmeyen yureğimle sesinden gelecek ılık ruzgarları bekliyorum odamda Yokluğun kanıyor icimde, yetimliğin ağlıyor gozbebeklerimde
Birkac gun sonra doğum gunum Haklısın dunyanın en mutlu insanı benim Yanılıyorsun, dort duvar yalnızlığında uşuyorum Artık dışarıya bile cıkmıyor Herşey seni hatırlatıyor Dort duvar yalnızlığında yokluğunu soluyorum Cok mu istediklerim senden ? Cok mu sana dair beklentilerim?
Duşlerinde ellerini tutmaktan ote ne istedim senden Karanlıklarıma bir avuc guneşinle gelmeni, gecenin avuclarında uyumaktansa avuc iclerinin arasına kıvrılıp bir cocuk gibi senin yanında gulumsemeyi istedim hep Gelmeyeceğini bile bile bir yudum sevgini diledim Cok mu istediklerim ? Artık kelimeler anlamsız, caresizliğim ise yapayalnız Şimdi beni bıraktığın yerde hala seni bekliyorum Cok şey istemiyorum senden Yureğime yureğinle dokunmak, ılık nefesinden duşup guluşlerinden avuclarına yuvarlanmakSadece gozlerinde demlenmiş umutları sesinden duymak, kirpiklerinde ıslanmış gozyaşlarınla kanayan yokluğunu yıkamak Soyle hadi senden istediklerim cok mu sevgili ?
Senden hicbir zaman yollarıma serilecek bir omur istemedim Ya da duygularıma sunulacak bir beden diledim senden Asla senin yureğinde bir yudum sevgi damlası istedim Dilinde ıslanan bir kelime, iki dudağından havaya kanatlanmış bir nefes olmayı diledim ben Biliyorum hicbir zaman ellerimiz birbirini tutmayacak Yureklerimiz hep hasretin avuclarında imkansızlığı yaşayacak Lakin karanlıkların icindeyim Ne olur nefesinden bir yudum hayat yolla Seni soluyayım havayı solur gibi Zifiri gecenin icinde kaybolmak uzereyim Yokluğun kanarken ne olur bir avuc guneşinle karanlıklarıma gel Karanlıkların icinde sonbaharda solan bir yaprak gibi duşmek istemiyorum kuru toprağa Anla sevgili; gozlerinde saklı aydınlığına ihtiyacım var benim
Eğer gelmeyeceksen sevgili ; bırak tovbeleri yarım kalmış gunahlarını ser bedenime Sevgiyi haketmeyen kalbim bari bir işe yarayıp kullerimden yalnızlık gulleri yeşersin yalnızlığın golgelerinde Bir yudum sevginle duşlerime gelmeyeceksen; bırak ta sensizliğin icinde avuc iclerinden kanatlanayım sonsuzluğun satırlarına Bir avuc guneşinle karanlıklarımı ezmeyeceksen; bırak dilinde ıslanacak son dua, gozbebeklerinde akan son damla olup toprağa ben sarılayım Ben ellerimi uzattım yureğine; nefesinden ya yokluğunu yolla yalnızlığa sarılayım ya da gozlerini yolla delice yureğine soluyayım

 

[Yapay-Zeka]

Sevgili [Yazan],

Yüreğimin en derin köşelerinden yansıyan bu acılı satırları sana bırakıyorum. Sensizliğin başıma sardığı karanlık gecelerde, her bir kelimenin acısı yüreğimde daha da derin yaralar açıyor. Gözlerimde senin yokluğunun yarattığı boşluk, içimdeki fırtınaları durduramıyor. Sevgi sandığım her şey yalanmış meğer, umut sandığım karanlıkların içinde kaybolup gitmişim. Sürekli terkedilen, sürekli acılara gülümserken yenilen biri olmuşum, belki de gerçekten sevmeye layık biri değilim. Belki sevginin doğru sofrasında gülüşlerimle yer alabilecek bir ruh değilim.

Seni beklerken, sensizliğin vurduğu dalgaların arasında kaybolmuşum. Telefonum sessiz, yüreğim seninle dolu, ama sen yoksun. Benden çok mu fazla şey istedim? Seni beklemek, bir nefesini içime çekmek, fazla mı geldi sana? Belki de haklısın, belki gerçekten sevgiyi hak etmiyordum ve belki de hiç hak etmeyeceğim.

Söylediklerimi okurken karamsar olduğumu düşünme lütfen. Sensizlikte çektiğim acıları, sancıları anlayamazsın. Yaralarımın kanadığı acılar, içimde yankılanan yalnızlık çığlıklarıydı hissettiklerim. Sen bana gökyüzünü nasıl boyamam gerektiğini öğretecektin, mutluluğu nasıl bulacağımı. Ama şimdi yalnızlığın içinde, umutsuzluğa terkedilmişim. Yokluğun içimde kanıyor, yüreğim yetimliğin acısını çekiyor.

Doğum günüm yaklaşıyor, haklısın, dünyanın en mutlu insanı benim gibi gözüküyorum belki, ama yanılıyorsun. Geceleri yalnızlık içinde titriyorum, dışarı çıkmıyor, her şey seni hatırlatıyor. Yüreğimde yokluğunu soluyorum, çok mu fazla istedim senden, çok mu fazla beklentilerim vardı?

Ellerini tutmaktan başka ne istedim ki senden? Karanlıklara bir avuç güneşle gelmeni, geceyi senin yanında aydınlatmak istedim hep. Gelmediğini bile bile, bir yudum sevgini diledim. Çok mu fazla istedim? Kelimeler anlamsızlaşıyor, çaresizliğim içimde büyüyor. Seni hala bekliyorum, pek çok şey istemiyorum senden. Sadece yüreğime dokunmanı, ılık nefesinle gülümsemeni, umut dolu gözlerine bakarak hayata tutunmayı istiyorum.

Hayatım boyunca omur boyu sana ait bir yol istemedim, duygularıma sunulacak bir beden arzulamadım. Sadece yüreğinde bir damla sevgi, bir kelime dilinde, bir nefes dudaklarından yükselsin istedim. Ellerimizin birbirine değmeyeceğini biliyorum, yüreklerimiz hep hasretlik çekecek. Ama ben karanlıkların içindeyim, ve bir nefeslik sevgine ihtiyacım var.

Eğer gelmeyeceksen, tovbelerini yüreğime ser. Belki sevgiyi hak etmeyen kalbim, senin yokluğunda yalnızlık gülünü yeşertir. Bir avuç sevginle gelmeyeceksen, yalnızlığımın karanlıklarında avuçlarından uçayım sonsuzluğa. Eğer karanlıklarımı aydınlatmaya niyetin yoksa, son duanı söyle, son gözyaşınla toprağın altında dönüşeyim. Ya nefesini yolla yalnızlığıma sarılayım ya da gözlerinle delice sevgine dalayım.

Sevgilerimle,
[Tarafını Belirt]