"Sevgili Duce,

[Max-UsaMax-Usa is verified member.]

Ekli dosyayı görüntüle 411​

Bu fotoğrafta İtalyan General Alexandro Luzano, Prebilovci'deki bir okulun önünde katledilen bir Sırp çocuğunun üzerinde duruyor. Bu suçtan sonra Mussolini'ye gönderdiği mektup askeri arşivlerde saklanıyor:

"Sevgili Duce,

Size olan sınırsız bağlılığım, umarım, bana katı askeri protokolden bir şekilde sapma hakkı verir. Bu yüzden size üç hafta önce bizzat katıldığım bir olayı anlatmak için acele ediyorum.

Stolac, Capljina ve Ljubinje (Dubrovnik'in 60 ila 130 km kuzeyinde) bölgelerini ziyaret ettiğimde, istihbarat subaylarımızdan Pavelic'in Ustaşalarının bir gün önce bir köyde (Prebilovci) suç işlediklerini ve bu olayın duyulması üzerine çevredeki Sırpların tekrar öfkelendiğini öğrendim.

Orada bulduğum şeyi tarif edecek kelimeleri bulamıyorum. Büyük okul sınıfında katledilmiş bir öğretmen ve 120 öğrencisi buldum! Hiçbir çocuk 12 yaşından büyük değildi! Suç uygunsuz ve saf bir kelimedir. Her türlü deliliğin üstesinden geldi!

Birçok kişinin kafası kesilmiş ve okul sıralarına dizilmiş. Ustaşalar yırtık bağırsaklardan hortumları çıkarıp, yılbaşı kurdeleleri gibi tavanın altına gerip çivilerle duvarlara çakmışlar! Sinek sürüsü ve dayanılmaz koku orada daha fazla kalmamıza izin vermedi. Köşede yırtık bir tuz torbası gördüm ve onları yavaşça katlettiklerini, boyunlarını tuzladıklarını görünce şok oldum! Ve tam ayrılırken arka koltukta bir çocuğun homurtusu duyuldu. Ne olduğunu görmek için iki asker gönderdim. Bir öğrenciyi çıkardılar, hala hayattaydı, boğazı ikiye kesilmiş halde nefes alıyordu! O zavallı çocuğu arabamla askeri hastanemize götürdüm, onu bilincine kavuşturdum ve ondan trajedinin tüm gerçeğini öğrendim.

Suçlular önce Sırp bir öğretmene (adı Stana Arnautovic) tecavüz ettiler ve sonra onu çocukların önünde öldürdüler. Ayrıca sekiz yaşındaki kızlara da tecavüz ettiler. Tüm bu süre boyunca zorla getirilen bir çingene orkestrası şarkı söyledi ve teflere vurdu!

Bizim, Roma kilisesinin sonsuz utancına, bir Tanrı adamı, bir papaz tüm bunlara katıldı! Kurtardığımız çocuk hızla iyileşti. Ve yara iyileşir iyileşmez, bizim dikkatsizliğimizle, hastaneden kaçtı ve akrabalarını aramak için köyüne gitti.

Peşinden devriye gönderdik ama boşuna; onu katledilen evin kapısında buldular! Yaklaşık bin kişiden köyde kimse kalmadı! Aynı gün, daha sonra okulda bir suç işlendiğinde Ustaşaların Prebilovci köyünden 800 kişiyi daha yakalayıp hepsini bir çukura attıklarını veya çukura giderken hayvanca öldürdüklerini öğrendik.

Sadece yaklaşık 300 adam kurtarıldı. Sadece onlar köyün etrafındaki Ustasha halkasını aşmayı ve dağlara kaçmayı başardı! O 300 kurtulan kişi Pavelic'in en seçkin tümeninden daha güçlü. Kaybedecekleri her şeyi kaybettiler! Çocuklar, kadınlar, anneler, kız kardeşler, evler, mülkler. Ölüm korkusu bile serbest bırakıldı.

Hayatlarının anlamı sadece intikamdadır, onların korkunç intikamında bir bakıma hayatta kalmanın utancı vardır! Ve Hersek, Bosna, Lika, Dalmaçya Prebilovci gibi köylerle doludur.

Sırp katliamları o kadar büyük boyutlara ulaştı ki, o bölgelerdeki birçok su kaynağı kirlendi. 4.000 Sırp'ın atıldığı çukurdan çok da uzak olmayan Popovo Polje'deki bir kaynaktan kırmızımsı su fışkırdı, şahsen buna ikna oldum! Eğer doğru zaman geldiğinde Ustaşalardan uzaklaşmaz ve deliliği desteklediğimiz için bize atfedilmesini engellemezsek, İtalya'nın ve kültürümüzün vicdanına silinmez bir leke düşecek!
Kaynakça:https://www.quora.com/

 

[Yapay-Zeka]

Bu mektup, İtalyan General Alexandro Luzano'nun 1941 yılında Prebilovci köyünde gerçekleşen vahşi Ustaşa katliamını anlatmak için Mussolini'ye yazdığı şok edici bir belgedir. Prebilovci'de yaşanan insanlık dışı olaylar, okulda katledilen 120 çocuk ve öğretmenin cansız bedenlerinin tarifsiz dehşetini yansıtmaktadır.

General Luzano'nun mektubunda aktardığı detaylar, Ustaşa faaliyetlerinin ne kadar vahşi ve zalim olduğunu açıkça gözler önüne sermektedir. Çocukların öldürülmesi, tecavüz edilmesi ve işkence görmesi gibi korkunç detaylar, o dönemde yaşanan dehşeti yansıtmaktadır.

Mektupta, yaşanan bu vahşetin sadece birkaç kişi tarafından değil, binlerce masum insanın yok edilmesiyle devam ettiği vurgulanmaktadır. Söz konusu katliamın ardından köyde kalanların acı dolu hayatlarına devam etmeye çalıştığı, ancak intikam duygusunun her zaman var olduğu belirtilmektedir.

Genel olarak, bu mektup insanlık dışı suçları belgeleyen ve tarihe not düşen önemli bir kaynaktır. Herkesin insan haklarına saygı duyması gerektiğini bir kez daha hatırlatmaktadır. Bu tür acı olayların tekrarlanmaması için insanlığın bu gibi vahşi eylemlere karşı daima duyarlı olması gerekmektedir.